Que foi de...?

(Marko Czalic - Montreal)

Hai pouco máis dunha tempada, a WIFA sorprendíanos cunha campaña cómico-agresiva sen precedentes. A estampida de estrelas daba paso a unha "nova era" na que o fútbol sería protagonista por riba dos futbolistas. Despois de que unha das mellores tempadas da WIFA dese a razón aos seus impulsores e mentres medio mundo se pregunta se aínda queda algo daquela filosofía, é tempo de lembrar que foi dos protagonistas daquela espectacular e millonaria pegada de carteis.

Zeljko Kalac

O australiano tivo un fugaz paso pola LPU. No ecuador foi reemprazado por Jussi Jääskeläinen. Á pregunta de se voltará algún día, a resposta é non. Non se sabe nada del e coméntase que foi "executado" pola fauna fluvial do San Lourenzo. Non se adaptou ao Quebec, malia gastar idénticas dimensións que Jan Koller. Nin chegou a debutar. Non foi el mesmo, nin foi nada.

Giuseppe Favalli

Simpático como poucos, "O Mago" executou con tanta discreción como perfección o seu truco favorito: "Onde estou?", e desapareceu sen deixar rastro; mais só para reaparecer coma 2º adestrador do Torpedo Zagreb.

Oleg Gusiev

Semella que o truco de Favalli gañou espectaculariedade arrastrando con el a varios personaxes anónimos. Os goles de gusiev permanecerán virtuais para sempre.

Francesco Coco

"Now I am here!" era a frase elixida para acompañar a foto promocional de Coco. Sen saír de Queen, agora toca "Now I am there!".

Tobias Linderoth

Sueco entre suecos, Linderoth voltou á súa tradición nacional, a sesta -neste caso hibernación-, sen gañar sequera un cartón amarelo, algo ben doado no Pollo. De feito, de todos os entrevistados por Czalic cara á fin da T6, foi o único que nin sequera respondeu.

Javier Mascherano

Un dos grandes trunfadores. Recomposto do seu choque con Amavisca, foi un dos poucos xogadores mediáticos que conseguiu mover de 0 algunha das súas estatísticas: conseguiu un cartón vermello directo. Suficiente, a xuízo do seu clube, para conservalo no equipo. E, ademais, blindado.

Marcos Senna

Senna anunciaba que, como indica o seu apelido, el tiña o control. E todo parecía indicar que era certo. Discreto, silencioso, escuro, contaba inicialmente no plantel do Asalta para a T7. A irrupción do "fenómeno Hugo" incluiuno no truco de Favalli.

Djimi Traore

O seu anonimato era tal cando chegou que "o trasno da imprenta" imprimiu o seu nome nos carteis como Armand, no canto de Djimi. Algunhas frases do tipo "no es tan malo" precederon a súa impoluta saída da LPU. Non levou consigo a cabeza de ningún inimigo. Nin sequera un dedo.

John Paintsil

A grande estrela do decágono máxico. Unha asistencia, un gol en propia meta, presencia mediática, agresividade, rumores de relacións zoofílicas con Vicky e unha renovación. O seu prosemitismo é digno de servir de exemplo. Segue a vivir sen complexos e foi un dos 3 únicos renovados do equipo máis rico.

Anthony Van den Borre

Falar de Van den Borre e non falar é case o mesmo. A WIFA publicou unha foto súa da que non tiña os dereitos. Tampouco sumou nada para a estatística. E ademais prognosticaba "Alá vou!". Errou até iso. O belga é un dos 3 supervivintes cara a T7.

Non está mal: entre os 10 deron unha asistencia, meteron un gol en propia meta e sofreron unha expulsión. Pero non perdamos a esperanza. Chega unha nova xeración. Veremos se conseguen superar o acadado por estes.

NOMES A SEGUIR

Luciano Zauri: de momento, unha incógnita. A sombra de Kalac é alongada (moito). O ecuador está á volta da esquina.

Vedran Corluka: o substituto natural de Favalli aínda debe probar que tamén ten maxia.

Joao Moutinho: se logra resistir o forte vento de Caldback, é un favorito para o éxito.

Tim Howard: exótico. Xa estaba na liga, pero non repararamos nel. Só o veremos se Brutus se encarga de César.

Nicolae Mitea: pouco que dicir; de sobras coñecido. Pasen e vexan. Este ano vai tundar.

Jeremie Janot: este Spiderman anónimo é unha das grandes promesas. As baixas de Cech serán motivo de festa.

Manuel Almunia: outro porteiro. Un accidente de Acuña pódenos descubrir a este talento en bruto.

Ali Al Habsi: é omaní.

John Paintsil: Tuzaros presenta o mesmo candidato. Non dubiden. É o seu home.

Micah Richards: Van den Borre segue. Pero Micah é Micah. Pronto entenderán.

Jarda Simr: A revelación do draft. Aviso. NUNCA viron nada igual.

Esperemos que non decepcionen. Ademais este ano son 11.