o pollo por fin conseguiu vencer, que xa non era sin hora, a o asaltacunas ese que ten a triple corona pero non ten a copa do pollo porque isa so a treño eu coma pollo e presidente.Para poder conseguir iso que sufrir e do lindo ainda que fomos sempre levando a iniciativa e fallando ocasions claras a ultima xogada do partido resume p extremo que chega o pollo, corner e tiros o pao, xogadores polo suelo coma o recien chegao gallas que se amoldou a pefeccion a filosofia de equipo,violacions no campo encudas pero eso si mantendo que nada de mariconadas para lograr esa victoria de fe e da xustiza vamos pollos que nos toca ostias
2 comentarios:
A poesía leva o brillo, pero os verdadeiros poetas recoñécense na prosa prosaica. Realmente ninguén ve a grandeza, a enormidade desta pequena crónica?
felicidades al pollo por esa victoria. Siendo sincero era algo paranormal que durante todo este tiempo no hubiese ganado al asaltacunas.
Me siento honrado de ser una víctima del pollo.
Publicar un comentario