Maksim Shatskikh: "Podiamos nós sos; pero gracias"

Malia o trunfalismo do non-canadiano amigo do Canadá e malia a primeira análise que se pode facer da clasificación, un maior aprofundamento amosa que, en realidade, esta LPU18 aínda está por decidir. O Shakhtar ten catro partidos por diante: un contra o Pollo, o equipo que o privara da anterior. Os outros tres encontros, contra os seus tres inmediatos perseguidores. Certo que, destes, o que queira buscar a remontada precisará posiblemente apelar á Vitoria Suma. Pero antes deben xuntarse nun Pacto de Inimigo Común: ningún deles pode permitirse caer ante os rusistas. E non é unha meta imposible. O Rif parece agora en plena forma e sempre é un rival infernal para o Shakhtar. Os Tuzaros son os campións e o seu rendemento está a ser alto, aínda que precisarán gañar todo o que queda para acadaren a súa media inglesa; a súa solidez e eficacia parecen fóra de dúbidas e nos útimos tempos, malia a debacle bosingwana da primeira volta, dáselles máis que ben xogar contra o Shakhtar. Certo que o Asalta atravesa un bache, mentres o Duque dispara contra as condicións do céspede, as arbitraxes e os horarios dos partidos, moi perxudiciais para o seu líbero. Pero ninguén cre que a mala xeira dos ducais poida prolongarse, e falamos dun equipo que comezou a liga con 5 de 5. O líder do palmarés, ben podería repetilo ao final.

Mentres, os seareiros montrealinos apoian cn firmeza aos tres rivais: "Levamos un ano enteiro a preparar os festexos para celebrar as 10 tempadas sen gañar a LPU, e estes alconoques estannos tentando foder a feira", declarou a curmá de Egor Titov, co-organizadora do evento, sorrinte e algo ebria. "Aínda temos esperanza nos nosos perseguidores. Perder a LPU na derradeira xornada, sería perfecto. Xa serían 5 veces. Ninguén ten tanto carisma".

A Kunka arrancou con forza. O Ordem está xa nas semifinais, outra vez, mentres MAG e Asaltacunas ficaron na previa. O Torpedo-River de cuartos será un duelo moral polo dereito a ser 5º; o Tuzaros-Rif parece o plato forte, e non hai que esquecer o sempre controvertido capricho do bombo, todo un clásico do caos: Shakhtar-Pollo.

Na Kopa Presidencial, o campión túzaro agarda no ensaio da final a Shakhtar ou Rif, mentres Ordem e Babudos semellan teren atopado un hábitat natural nas repescas, nas que arrasan. Ninguén, agás estes dous clubes, logrou unha vitoria en partido de repesca e 5 son xa as súas vítimas. Remedando ao Coco: "Se caes na Kopa do Pollo, virá o Babudos ou o Ordem e comerate".

No entanto, Alfredo Di Stéfano berra desde o río: é o atacante máis completo, dando con iso nos fuciños a todas as secretarías técnicas da WIFA e, en especial, á do puto Rif. O de Abidal, máximo goleador do seu equipo, directamente non ten nome.

Na clasificación da cartóns amarelos aparecen unicamente os xogadores actualmente apercibidos de sanción. Presten particular atención a este capítulo e, naturalmente, ao de baixas.




Velaquí, por último, a ficha do partido que, atendendo a investigacións recentes, tivo a honra -hai xa algunhas xornadas- de converterse no número 2.000 da historia da WIFA, competicións pitufas excluídas:

X5 Mag 0 - Tuzaros 1
Bakero (Bican)
CA Porculio

.