Eusébio, de principio a fin

Para Eusébio da Silva Ferreira, natural da xa inexistente Lourenço Marques, agora Maputo, o normal é meter gol. Érquese, enfunda a casaca negra e mete gol e mete gol e mete gol. E, cando se deita, soña que marca goles até que se volve erguer. Os adestramentos do Gloria y Honor son un espectáculo digno de verse sobre todo cando, na parte final dos mesmos, o ex-portugués queda tirándolle uns tiros a Given. Moi pronto pousou Sir Nigel os seus agudos ollos neste futbolista que quizais para outros pasaría desapercibido. Pero o señor de Wendenal soubo ver nel algo especial. E contou con el desde que volcou o seu interese no fútbol. A recompensa chegou ben cedo. Eusebio é o primeiro AT da historia da WIFA, honra que está a piques de reeditar nesta T7. Compartiu con Andriy Shechenko o primeiro premio ao máximo goleador da LPU, que daquela aínda non tiña nome, e despois quedou algo retrasado respecto do ucraíno, centrando os seus esforzos nunha titánica loita contra George Weah polo liderado do AT histórico. Só un paréntese na T6 o afastou da WIFA, cando Sir Nigel decidiu xogar a xuntar 1000 kg sobre o céspede; entón Eusébio non encaixaba nos planos e, como moitas outras estrelas, viu aquela memorable tempada a través da televisión. Pero os millonarios teñen o privilexio de se trabucaren tantas veces como queiran e, malia que moitos ollos se pousaran xa sobre aquel Eusébio sen ficha, o Sir repescouno cando decidiu que prefería gañar a facer experimentos de física.

Hoxe, Eusébio domina claramente o AT histórico e ademais é o máximo goleador de todos os tempos con 102 dianas. Pouco lle faltou para acadar os 100 antes que Shevchenko, a quen levaba tempo seguindo a pista e con quen chegou a ter unha desvantaxe de 20 goles. Igualouno en 100 e logo tomou unha dianteira que non está preparado para soltar. Eusébio é, ademais, o mellor pasador da historia das Kopas, mérito que moi poucos lle coñecen. A súa principal diferenza con Shevchenko podería estribar en que os goles de Eusébio rara vez son motivo de indignación do rival, en grande medida porque se dan por feitos tan pronto colle o balón. E, tamén, a súa fidelidade ás cores. Nunca se lle escoitou unha mala palabra sobre ninguén: en realidade, apenas se lle escoitou nunca unha palabra e é bastante estrano porque cando falamos de Eusébio falamos, posiblemente, do mellor futbolista do mundo.

- Moi boas, don Eusébio. Algún reparo a que o entreviste en galego?

Pues sí, yo soy portugués de toda la vida. Por favor, hábleme en mi idioma.

- Entendo. De todos os xeitos prégolle un esforzo, polos nosos lectores. Que tal lle sentou ser o segundo xogador en chegar a 100 goles?

Usted hablará en gallego, pero es de la más pura escuela madrileña de periodismo. ¿No me va a preguntar por Raúl, digo, Shevchenko?

- Alcanzou e superou por fin a Andriy Shevchenko. A persecución volvérase obsesiva? Ou era algo que non o preocupaba?

¿Quiere decir que si no me preocupaba hasta dejarme claro que la prensa no va a obviar el tema?

- Quen é, ao seu xuízo, o mellor xogador do mundo?

Raul, digo, Shevchenko, claro.

- Cal é o seu próximo obxectivo individual, a curto prazo? E a longo?

...

Oh, me encantaría jugar en el Shaktar. Como a cualquier jugador del mundo. Espero que mi equipo me deje ir gratis.

- Cal é a razón de que un xogador do seu nivel taña tan escasa presenza mediática?

Es que no juego en el Shaktar y, por lo tanto, no vendo camisetas.

- Esta pregunta é case obrigada cos xogadores do seu equipo. Fálenos do Sir.

Sí, claro. ¿Qué quiere saber? (Observa cómo el periodista continúa inmutable leyendo preguntas de un papel).

- Por que escolleu Gloria y Honor? Pensa permanecer eternamente neste clube?

Por que en el Shaktar no me querían. Y no, claro, me quiero ir al Shaktar.

- Ten algún irmán?

Sí, caza guepardos a patadas.

- E, diga, como fai para se conservar tan xove?

Dieta sana, mucho dinero y todas las mujeres que me apetecen.

- Quen é o xogador con máis carácter do vestiario? Vou máis aló: permíteselles ter carácter, no seu equipo?

Oh, sí. En realidad está prohibido no tenerlo. Piense en los jugadores que han pasado por aqui: Emerson, Adriano, Cruyff. Sobre todo Emerson. Qué gran persona.

Ahora mismo el que manda sin duda en el vestuario es Barbarez. Antes del partido de ida contra el Shaktar nos leyó un discurso de Julio César, pero tenía un pepino en la mano y se puso a gesticular. Lo que nos reimos.

- Cóntenos o segredo da súa facilidade anotadora.

Supongo que la velocidad y la potencia tienen algo que ver, aunque me gusta pensar que es un don.

- Algúns equipos do cuarteto dos malditos andan a espabilar ultimamente. É certo que non son vostedes tan simpáticos como o Torpedo pero, como é posible que, coas súas medias de puntos, non gañaran aínda a LPU?

Ya ve, no todos podemos ser el Shaktar.

- Sir Nigel non os presiona con este tema?

Creo que al Sir en el fondo no le importan tanto los títulos como tocar las pelotas. Lo sospecho porque una vez me lo comentó.

- Que van facer o ano que vén? Moitos trocos no plantel? Algunha incorporación estelar?

Como le dije, quería irme al Shaktar, como cualquier jugador profesional. ¿Cambios en la plantilla? Es posible. No tengo idea. Estelar...si se refiere a Shevchenko, creo que no.

- Supoño que a prioridade será a liga...

Sí, claro. Como siempre.

- Boa noite, Eusébio. E gracias.

De nada, un saludo para todos los seguidores del Shaktar.