O Shakhtar volta á competición pola porta grande

Despois dun longuísimo parón, o Shakhtar tornou heroicamente ás competicións oficiais da WIFA. Primeiro para confrontar -tras superar nun grupo doado a Rif, Asaltacunas, Torpedo e Pollo- ao temible HSS nas semifinais da KP16. Co estadio ateigado, os pitufos do Asaltacunas plantaron unha sólida e solidaria defensa de 5, con 2 ou 3 axudantes na liña de destrución e dúas balas arriba. O Shakhtar controlou o xogo sen criterio, como tendo esquecido en qué consistía o invento. Ao longo do partido, os quebequeses dispuxeron dalgunhas ocasións máis que o rival, o cal resulta moi meritorio considerando as diferenzas de calidade entre uns e outros. No minuto 90 o marcador sinalaba un xusto 0-0 que a piques estivo de quebrar, poucos minutos antes, o dianteiro Luque, do HSS, que nunha acción vertixinosa controlou e enviou un terrible disparo ao poste, desde longa distancia. A prórroga discorreu máis ou menos igual, co dominio tan épico como tímido do Shakhtar. Até que, no derradeiro minuto, un erro en cadea da defensa non-canadiana acompañou a decididísima internada hispánica por banda esquerda: man a man, disparo axustado, gol case cantado e man salvadora de Yashin. Penaltis. E Shevchenko tirou fóra, pero Yashin detivo o seguinte. Así que a cousa, mal que ben, chegou con 3-3 ao quinto, cando Stankovic apuntou con decisión ao corpo de Palop, algo descentrado, e atinoulle. O porteiro, así e todo, botouse cara atrás ao recibir o impacto, rexeitando o esférico cara atrás e cara arriba e logrando o gol. Empatou o HSS, marcou Yaya Toure o 5-4 e o seguinte penalti foi fóra. Así, o Shakhtar facía historia ao vencer con dramatismo ao esixente HSS. Os de Montreal suman 16 finais en 16 tempadas e, cando menos por iso, poden estar contentos.

Despois chegaron os Babudos na eliminatoria de oitavos de final da Kunka. O Durruti presentaba un bo aspecto e o xogo foi algo máis vivo e interesante. Viuse a varios xogadores correr co balón, nunha e noutra dirección, distancias medias de 70 metros a uns 60 km/h. Nunha desas, Stoichkov chuzou. Despois Garrincha fixo algo parecido, apoiándose en Rooney. O segundo tempo dominouno máis ben o Shakhtar, que encaixou o gol da derrota nunha contra letal nos intres finais. 1-2. Tocaba remontar en Sierra Maestra, e Stoichkov chuzou dous goles nos primeiros 15 minutos (o segundo, todo hai que dicilo, de fermosa factura colectiva). A partir de aí, os Babudos dominaron e crearon ocasións infructosas durante os seguintes 45 minutos e, cando xa chegaban á desesperación, unha contra estúpida do Shakhtar rematou no 0-3 que case decidía definitivamente o duelo. Outro gol tonto de Stoichkov e un máis normal para rematar, puxeron fin a unha eliminatoria que concluiu con 18 disparos a gol por bando e o lóxico resultado de 6 a 2.

O Shakhtar está imparable, iso está claro. Ou, cando menos, é un supervivinte, afirmación totalmente vantaxista á vista dos resultados. Porque outras veces perde e non sobrevive.
.